W 1463 roku mieszkańcami wsi, zwanej wówczas Grodzysko, byli Rusini. W 1530 roku wieś była określana jako Horodzisko i należała do starostwa drohickiego. W 1601 roku dobra skrzeszewskie, w skład których wchodziła również wieś Grodzisk, nabył ks. Wojciech Baranowski (1548-1615), biskup płocki (1591-1607).
Pierwsze wzmianki o istnieniu parafii obrządku wschodniego (unickiej) pw. św. Michała Archanioła w Grodzisku sięgają 1604 r. Patronat nad parafią sprawowali wówczas biskupi płoccy.
Obecny drewniany kościół został zbudowany w 1778 roku kosztem parafian. W 1805 roku cerkiew unicka znajdowała się w kolacji państwowej. Dnia 16 kwietnia 1825 roku dobra Grodzisk nabył Tomasz hr. Załuski, a w 1835 roku przeszły one w ręce kolejnego kolatora grodziskiego kościoła - Stanisława Młockiego (zm. ok. 1861 r.). W 1852 roku część majątku nabył Wawrzyniec Żółkowski, który w tymże roku pomógł parafii w remoncie drewnianej unickiej świątyni. Pracami kierował ks. Jan Pawłowicz (1799-1852), kooperator (1822-1850), a następnie unicki administrator parafii Grodzisk (1850-1852).
W czasie prześladowań unii przez władze carskie parafianie grodziscy razem ze swoim duszpasterzem ks. Ignacym Bukowickim (prob. 1853-1867) wiernie i bohatersko trwali w jedności z Kościołem katolickim. Niektórzy ponieśli śmierć męczeńską, a księdza proboszcza i niektórych parafian w 1867 roku osadzono w więzieniu w Siedlcach. Od 27 sierpnia do 29 października tegoż roku parafianie musieli wyżywić ok. 200. kozaków z końmi. W lutym 1875 roku 400. osobowy oddział płk. Dewela ponownie najechał parafię w Grodzisku, grabiąc żywność i maltretując ludność. W czasie kasaty unii w 1875 roku kościół został zamieniony na cerkiew prawosławną.
W 1915 roku kościół został zwrócony na nowo katolikom. Jego rekoncyliacja odbyła się na podstawie dekretu ks. Henryka Ignacego Przeździeckiego (1875-1939), biskupa siedleckiego czyli podlaskiego (1918-1939) z dnia 20 lutego 1919 roku. Dekretem z dnia 9 kwietnia 1919 roku wspomniany ks. Henryk Ignacy Przeździecki erygował tutaj parafię rzymskokatolicką (z dniem 27 kwietnia 1919 r.). Po odzyskaniu katolickiej świątyni pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Próchniewicz (1892-1962), który duszpasterzował tutaj w latach 1919-1921. W 1939 roku sprowadzono nowe organy z Łomży.
W czasie II wojny światowej w 1944 roku kościół został lekko uszkodzony, natomiast spaleniu uległy wszystkie budynki gospodarcze.
Kapitalny remont grodziskiej świątyni przeprowadził w latach 1999-2003 ks. Antoni Sieczkiewicz, wykonując między innymi nową wieżę na kościele. Zmieniono także konstrukcję i pokrycie dachu oraz fundamenty.
Obok kościoła stoi murowana plebania zbudowana w 1945 roku, staraniem ks. Józefa Wiąckiewicza (ur. 1897 r.), ówczesnego proboszcza (1931-1949). Jej generalny remont i rozbudowę przeprowadził w latach 2000-2001 ks. Antoni Sieczkiewicz.
Oprac. ks. dr Zbigniew Rostkowski
